ترانه ١٢٤ : روزهايى كه گذشت ...

بيشتر از يك ماه است كه نكفتم ... نگفتم با چه غولى دست و پنجه نرم مى كرديم ... غولى كه اين روزها به سراغ اكثر مردم اين كشور مى رود ... رحم هم ندارد ... بزرگ و كوچك نمى شناسد ... زن و مرد برايش فرقى نمى كند .... كودك شيرخوار ، كودك نوپا ، مادرى دردمند ... همه و همه را آزار ميدهد ...پناه مى برم به خدا .... اميدوارم كه سايه غول سياه از زندگى همه بيرون برود ....

.

چقدر زود به ماه آخر رسيديم .... بعد از ماه آبان انكار توى يك سراشيبى مى افتيم تا چشم بر هم مى زنيم اسفند مى شود و بوى عيد مى آيد ...

١١ اسفند قرار است سركلاس مهربان بروم

٦ اسفند همسر امتحان دكترا دارد

١٢ اسفند ايام فاطميه است