ترانه صد و هفده : سرماخوردگى خانوادگى!

اين چند روزه واقعا احساس ناتوانى مى كنم ... احساس بريدن ! دلم مى خواد بذارم و برم .... يك هفته ست كه اين دو تا جوجه مريضن سه روزه همسر مريضه و امروزم من !! تنهاى تنها .... آرزومه يكى يك ليوان چاى دستم بدهد ... كى اين مريضى دست از سرمون بر ميداره ، نمى دونم ....

فرشته بيش از حد بهم وابسته ست مخصوصا وقتى كسى خونه نباشه بدجور بهم مى چسبه ... در هر حالى بايد بغلم باشه ... غذا درست كردن ، جارو زدن ، مرتب كردن .... حالا سرما هم كه خوردم غوز بالا غوز ... ناى نگه داشتن خودم رو ندارم چه برسه به بغل كردن اين جوجه !!

از صبح كه چشمام رو باز مى كنم پشت هم كار دارم تا شب كه اين دو تا جوجه مى خوابن و من نفسى مى كشم ...

كاش يك قانونى بود كه مامانا مريض نمى شدن .....